Rotterdam verloor in de oorlog haar binnenstad en stak in de jaren daarna alle energie in de opbouw van de haven en het bestrijden van de woningnood. Geld om grootschalige culturele voorzieningen te realiseren was er niet en zo werd al snel het ‘tijdelijke’ festival ingezet om aan de behoefte aan amusement en ontspanning te kunnen voldoen. Zo ontstond er in de naoorlogse jaren een serie grootschalig opgezette evenementen, waarin cultuur en ontspanning harmonieus samen gingen en steeds een boeiende samenwerking ontstond tussen organisatoren, kunstenaars en architecten. Enthousiasme over wat bereikt was en optimisme voerde de boventoon.